Είμαι ο Ζεύς γεννημένος μεγαλωμένος στην φτωχομάνα Θεσσαλονίκη. Ρεμπέτικη οικογένεια και .. << το μήλο κάτω απ τη μηλιά>> .Από τα 24 μου φευγάτος στη μουσική, αλλά και στην κυριολεξία αφού ταξίδευσα για πολλά χρόνια στη θάλασσα σαν Μηχανικός. Την μουσική την ερωτεύτηκα πριν από την θάλασσα.

Από πολύ μικρός οκτάχρονος, ότι έπιανα έβγαζε μουσική. Ακόμα και τα καρπούζια σαν τύμπανα, η τα ποτήρια για κύμβαλα. Έφηβος, παράλληλα με τα μαθητικά χρόνια σπούδασα σαξόφωνο αν και στο πετσί μου ήταν το μπουζούκι  που το έμαθα οκτάχρονος αυτοδίδακτος. Αργότερα η Θάλασσα για μένα εκτός από ταξίδια, ήταν γεμάτη από εικόνες και ήχους που μετατρέπονταν μέσα μου σε ποίηση και μουσική. Υπήρξαν φορές που λερωμένος με γράσο έτρεχα στο control να κρατήσω σημειώσεις για κάποιο στίχο, η για έναν ήχο που ταίριαζα στο μυαλό μου. Καββαδίας θα πει κανείς το έπαιξες; Γιατί όχι;… ναι ίσως αλλά δεν είχα διαβάσει Καββαδία για πολλά χρόνια. Αργότερα τον αγάπησα και έμαθα πως δεν είμαι ο μόνος που το έπαθα και παρηγορήθηκα. Ουσιαστικά με το ράδιο απόδραση είναι η πρώτη μου επαφή με το ραδιόφωνο αν και πάντα, σαν γνήσιος μηχανικός, με τραβούσε η τεχνολογία τεχνογνωσία. Ασχολήθηκα παρεΐστικα για το γούστο μου,  όπως και με την μουσική που μόνο παρεΐστικα την απολάμβανα . Ανέκαθεν πίστευα κι ακόμη το υποστηρίζω για τον καλλιτεχνικό χώρο, πως όσο ψώνιο είναι κανείς , όσο παραμένει ερασιτέχνης , τόσο πιο αμείωτη είναι η αγάπη του γι αυτό που κάνει και  υπάρχει ελπίδα να ακούγονται όμορφες μουσικές που δεν αποβλέπουν σε εμπορικό κέρδος αλλά μόνο στην καλλιέργεια του νου και της ψυχής. Παρασύρθηκα όμως, βιογραφικό σημείωμα μου είπαν να γράψω κι όχι ποίημα. Ευτυχώς που υπάρχουμε κι εμείς τα ψώνια.